Individualisering en afschaffen verplichtstelling

Het Nederlandse pensioensysteem hoort al jaren bij de beste van de wereld. Iedereen tevreden, mooi voor deelnemers, werkgevers en de overheid. Het succes is gebaseerd op de wettelijke verplichte deelname, belastingaftrek van de premie en collectief beleggen. Maar de lage rente zorgt toch voor onrust en nu willen we af van de verplichting.

De DGA, die een uitzonderingspositie had in Nederland, raakt zijn eigen pensioenopbouw in B.V. kwijt, terwijl dit het optimale was op het gebied van individualisering. Een DGA die meestal toch goed financieel is onderlegd, kon zijn pensioen individueel niet goed regelen.

Als je op dit moment medewerkers spreekt over het pensioen, dan zeggen ze vaak dat ze het veel liever zelf regelen (en ook echt denken dat ze dat beter kunnen doen dan verzekeraars). Indien al deze medewerkers een uitstekende begeleiding krijgen van een financieel planner, dan zou dat ‘zelf regelen’ makkelijk kunnen. Maar houden ze zich dan ook altijd aan de adviezen van de planner?  Kijk naar onze DGA’s, verre weg de meeste van hen hebben een grote post aan pensioenreserve op hun balans staan, maar er staat vaak niets tegenover.

Er wordt al lang gepraat over pensioenhervormingen. Werkgevers en vakbonden dachten hardop na over hun problemen en de deelnemers werden steeds angstiger of ze hun pensioen nog wel zouden krijgen. Het laatste voorstel is het afschaffen van de solidariteit. Dit betekent dus dat de werkende deelnemers niet meer het inflatierisico van de gepensioneerden hoeven te betalen.  Geen verzekeraar kan het inflatierisico op deze manier verzekeren.  Als bescherming tegen het inflatierisico niet meer bestaat, moet je ook stoppen met de verplichtstelling. Dan zijn de business modellen van verzekeraars en pensioenfondsen gelijk.

Waar gaan we heen? Ik weet het niet, maar of individualisering en afschaffen van de verplichtstelling de oplossing is, betwijfel ik.

Ed